PB L 257 van 20200805, blz. 14

Uitvoeringsverordening (EU) 2020/1159 van de Commissie van 5 augustus 2020 tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1321/2014 en (EU) 2015/640 voor wat de invoering van nieuwe aanvullende luchtwaardigheidsvoorschriften betreft

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad1, met name artikel 17, lid 1, onder h),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 76, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1139 geeft het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (het “Agentschap”) certificeringsspecificaties (“CS”) af en werkt ze deze regelmatig bij. Een luchtvaartuig waarvan het ontwerp reeds is gecertificeerd, moet echter niet voldoen aan een bijgewerkte versie van een CS als het al in productie of gebruik is. Om de veiligheids- en milieueisen op het gebied van de luchtvaart op een hoog niveau te houden in de Unie, moet ervoor worden gezorgd dat dergelijke luchtvaartuigen voldoen aan aanvullende luchtwaardigheidsvoorschriften die niet in de oorspronkelijke CS waren opgenomen ten tijde van de certificering van het ontwerp. In Verordening (EU) 2015/640 van de Commissie2 zijn dergelijke aanvullende luchtwaardigheidsvoorschriften uiteengezet. Nu moeten nieuwe voorschriften voor verouderende luchtvaartuigen aan die verordening worden toegevoegd.

(2) In 2007 heeft het Agentschap aanvaardbare wijzen van naleving (Acceptable Means of Compliance, AMC) 20-20 uitgegeven, met technische richtsnoeren voor de ontwikkeling van een programma voor blijvende structurele integriteit dat tot doel heeft te garanderen dat verouderende luchtvaartuigen gedurende hun volledige operationele levensduur veilig worden geëxploiteerd. Wegens het niet-bindende karakter van de AMC, is het mogelijk dat die richtsnoeren niet overal in de Unie consistent worden toegepast. Het is dan ook mogelijk dat er op dit ogenblik grote luchtvaartuigen worden geëxploiteerd die zijn ontworpen, aangepast of gerepareerd zonder effectief aandacht te besteden aan beoordelingen van schadetolerantie, wijdverspreide vermoeiingsschade en corrosiepreventie. Om catastrofale defecten ten gevolge van vermoeiingsschade, met inbegrip van wijdverbreide vermoeiing en corrosie, te voorkomen, moeten aanvullende luchtwaardigheidsvoorschriften voor verouderende luchtvaartuigen worden opgenomen in Verordening (EU) 2015/640.

(3) Elk luchtvaartuig kan vanaf het ogenblik van de vervaardiging ervan als verouderend worden beschouwd. De veroudering van een luchtvaartuig hangt af van factoren als leeftijd, aantal vluchtcycli en aantal vlieguren. Individuele luchtvaartuigonderdelen verouderen op verschillende wijze; voorbeelden van verouderingsfactoren zijn vermoeidheid door herhaalde cycli, slijtage, verslechtering en corrosie. Als die factoren gedurende de levensduur van het luchtvaartuig niet goed worden beheerd, kunnen ze aanleiding geven tot aanzienlijke bezorgdheid over de veiligheid. Uit ervaring met de dienstverlening is gebleken dat de kennis over de structurele integriteit van verouderende luchtvaartuigen voortdurend moet worden geactualiseerd. Derhalve moeten nieuwe eisen worden opgenomen in Verordening (EU) 2015/640 om te zorgen voor actuele kennis over verouderingsfactoren op basis van real-time operationele ervaring en aan de hand van moderne analyse- en onderzoeksinstrumenten.

(4) Die voorschriften inzake verouderende luchtvaartuigen moeten ervoor zorgen dat de houders van ontwerpgoedkeuringen de gegevens produceren en de procedures, instructies en handleidingen volgen die nodig zijn om structurele defecten ten gevolge van verouderingsfactoren, zoals corrosie en vermoeiing, te voorkomen, en dat ze deze ter beschikking stellen van de exploitanten. Daartoe moeten houders van een ontwerpgoedkeuring worden verplicht om een uitgebreid programma voor blijvende structurele integriteit op te stellen voor het luchtvaartuigtype en om de schadetolerantie van bestaande aanpassingen en reparatie-ontwerpen te beoordelen. Tegelijk moeten exploitanten worden verplicht om die gegevens op te nemen in hun onderhoudsprogramma en tegelijk de nadelige gevolgen van aanpassingen en reparaties voor elk casco en de bijbehorende onderhoudseisen aan te pakken.

(5) Om te garanderen dat de op basis van die nieuwe voorschriften opgestelde gegevens, procedures, instructies en handleidingen ook worden gebruikt bij het onderhoud van grote vliegtuigen, moet in punt M.A.302 van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1321/20143 worden verwezen naar de voorschriften die zijn ingevoerd in Deel-26 van bijlage I bij Verordening (EU) 2015/640.

(6) Momenteel zijn honderden grote vliegtuigen met vracht- of bagagecompartimenten van klasse D geregistreerd in de lidstaten. Het risico op onbeheersbare branden in dit type compartimenten wordt hoog geacht, met name omdat het vervoer van lithiumbatterijen in vracht- of bagagecompartimenten de recente jaren is toegenomen; dergelijke batterijen kunnen thermisch instabiel worden en zo brand veroorzaken.

(7) In september 2007 heeft het Bureau nieuwe ontwerpnormen ingevoerd waarbij vracht- en bagagecompartimenten van klasse D worden geschrapt uit de certificeringsspecificaties voor grote vliegtuigen. Die normen hadden tot doel het risico op letsel of dodelijke afloop in geval van een brand in het vracht- of bagagecompartiment tijdens de vlucht te beperken, maar ze zijn allen van toepassing op grote vliegtuigen die gecertificeerd zijn op basis van aanvragen na september 2007. Aangezien bepaalde grote vliegtuigen dus wellicht niet voldoen aan die normen en gelet op de aard en het risico van vluchtuitvoeringen met grote vliegtuigen, moeten die normen nu worden toegepast op alle door het Agentschap gecertificeerde grote vliegtuigen die in gebruik zijn.

(8) De laatste decennia waren runway excursions wereldwijd een belangrijke oorzaak van ongevallen; ze vormen dan ook een aanzienlijk risico voor de veiligheid van de luchtvaart. In de jaarlijkse veiligheidsevaluatie van het EASA voor 2018 worden runway excursions genoemd als een van de twee grootste risicogebieden. In diezelfde periode en voor dezelfde populatie waren runway excursions goed voor 30 % van alle niet-dodelijke ongevallen. Het aantal runway excursions tijdens de landing is mee gestegen met de toename van het verkeer. Aangezien verwacht wordt dat het luchtverkeer wereldwijd, en ook in Europa, zal blijven groeien, mag worden aangenomen dat het aantal runway excursions verder zal toenemen indien geen maatregelen worden genomen.

(9) In januari 2020 heeft het Agentschap nieuwe ontwerpnormen ingevoerd voor de installatie van systemen die de bemanning helpen bij het nemen van beslissingen tijdens de nadering en landing. Die normen hebben tot doel het risico op runway excursions tijdens de landing te beperken. Gelet op de aard en het risico van vluchtuitvoeringen met grote vliegtuigen, moeten die normen nu worden toegepast op alle door het Agentschap gecertificeerde grote vliegtuigen die in gebruik zijn.

(10) Verordeningen (EU) nr. 1321/2014 en (EU) 2015/640 van de Commissie moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, In het licht van de huidige uitbraak van COVID-19 is voorzien in een overgangsperiode om extra lasten voor het bedrijfsleven tijdens deze crisis te vermijden en om de naleving van de bij deze verordening ingevoerde nieuwe regels en procedures te faciliteren.

(11) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn gebaseerd op adviezen nr. 12/20164 en nr. 04/20195 die het Agentschap heeft uitgegeven overeenkomstig artikel 76, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2018/1139.

(12) De maatregelen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 127, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1139 bedoelde comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I (Deel-M) bij Verordening (EU) nr. 1321/2014 wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij de onderhavige verordening.

Artikel 2 - Onderwerp en toepassingsgebied

Verordening (EU) 2015/640 wordt als volgt gewijzigd:

  1. (1) Artikel 1 wordt vervangen door:

    “

    “Artikel 1

    1.
    Bij deze verordening worden gemeenschappelijke aanvullende luchtwaardigheidsspecificaties vastgesteld die verband houden met de permanente luchtwaardigheid en verbeteringen van de veiligheid van luchtvaartuigen.
    2.

    Deze verordening is van toepassing op:

    1. (a) exploitanten van:

      1. i) in een lidstaat geregistreerde luchtvaartuigen;
      2. ii) in een derde land geregistreerde luchtvaartuigen die worden gebruikt door een exploitant op wiens activiteiten een lidstaat toezicht uitoefent;

    2. (b) houders van typecertificaten, beperkte typecertificaten, aanvullende typecertificaten of wijzigingen daarvan, en goedkeuringen van reparatieontwerpen die door het Agentschap zijn goedgekeurd overeenkomstig Verordening (EU) nr. 748/20126 of die geacht worden te zijn afgegeven overeenkomstig artikel 3 van die verordening;
    3. (c) aanvragers van een typecertificaat of een beperkt typecertificaat voor een groot turbinevliegtuig, die hun aanvraag vóór 1 januari 2019 hebben ingediend en die het certificaat na 26 augustus 2020 hebben ontvangen, indien gespecificeerd in bijlage I (Deel-26).
    ”

  2. (2) In artikel 2 worden de volgende punten e) tot en met o) toegevoegd:

    “
    1. e) “beperkte geldigheid”: in het kader van de engineeringgegevens waarop het structurele onderhoudsprogramma is gebaseerd, een termijn, uitgedrukt als een totaal aantal gecumuleerde vliegcycli of vlieguren of beide, tijdens dewelke wordt aangetoond dat zich geen wijdverspreide vermoeiingsschade zal voordoen in het vliegtuig;
    2. (f) “deel luchtwaardigheidsbeperkingen”: een deel van de instructies voor blijvende luchtwaardigheid, zoals vereist bij de punten 21.A.61, 21.A.107 en 21.A.120A van bijlage I (Deel-21) bij Verordening (EU) nr. 748/2012, dat luchtwaardigheidsbeperkingen bevat waarin alle verplichte vervangingstijden, inspectie-intervals en bijbehorende inspectieprocedures zijn vermeld;
    3. (g) “programma voor de preventie en bestrijding van corrosie”: een document waarin een systematische aanpak wordt beschreven om corrosie in de primaire structuur van een vliegtuig te voorkomen, bestaande uit fundamentele corrosietaken, met inbegrip van inspecties, onder die taken vallende gebieden, gedefinieerde corrosieniveaus en nalevingstermijnen (uitvoeringsdrempels en herhalingsintervallen). De houder van het typecertificaat stelt een basisprogramma op, dat door exploitanten kan worden aangepast aan het onderhoudsprogramma dat specifiek is voor hun activiteiten;
    4. (h) “wijdverspreide vermoeiingsschade”: de gelijktijdige aanwezigheid van scheuren op verschillende plaatsen in de structuur van een vliegtuig, waarvan de grootte en het aantal van die aard zijn dat de structuur niet langer voldoet aan de faalveilige sterkte of reststerkte die gebruikt zijn voor de certificering van die structuur;
    5. (i) “basisstructuur”: de structuur die is ontworpen volgens het typecertificaat voor dat vliegtuigmodel (d.w.z. de “modelconfiguratie voor het vliegtuig zoals geleverd”);
    6. (j) “vermoeiingskritieke basisstructuur”: de basisstructuur van een vliegtuig die door de houder van het typecertificaat is geclassificeerd als vermoeiingskritieke structuur;
    7. (k) “vermoeiingskritieke gewijzigde structuur”: alle vermoeiingskritieke structuur van een vliegtuig die wordt geïntroduceerd of beïnvloed door een wijziging van het typeontwerp ervan, en die nog niet als onderdeel van de vermoeiingskritieke basisstructuur is vermeld;
    8. (l) “evaluatie van de schadetolerantie”: een proces dat leidt tot de vaststelling van onderhoudswerkzaamheden die nodig zijn om vermoeiingsscheurtjes die tot een catastrofale storing kunnen leiden, op te sporen of uit te sluiten. Als een beoordeling van de schadetolerantie wordt toegepast op reparaties en wijzigingen, omvat ze de beoordeling van de reparatie of wijziging en de vermoeiingskritieke structuur die door de reparatie of wijziging wordt beïnvloed;
    9. (m) “inspectie van de schadetolerantie”: een gedocumenteerde inspectie-eis of andere onderhoudsactie die als gevolg van een evaluatie van de schadetolerantie is opgesteld door houders van een typecertificaat of een beperkt typecertificaat. Een inspectie van de schadetolerantie omvat de te inspecteren gebieden, de inspectiemethode, de inspectieprocedures (met inbegrip van de opeenvolgende stappen van de inspectie en de aanvaardings- en afwijzingscriteria), de inspectiedrempel en alle repetitieve intervallen die verband houden met die inspecties. In een inspectie van de schadetolerantie kunnen ook onderhoudswerkzaamheden zoals vervanging, reparatie of wijziging worden gespecificeerd;
    10. (n) “richtsnoer voor de evaluatie van de reparatie”: een door de houder van het typecertificaat vastgesteld proces aan de hand waarvan exploitanten inspecties van de schadetolerantie kunnen opstellen voor reparaties die gevolgen hebben voor vermoeiingskritieke structuren, teneinde de blijvende structurele integriteit van alle relevante reparaties te waarborgen;
    11. (o) “vermoeiingskritieke structuur”: een structuur van een vliegtuig die gevoelig is voor vermoeiingsscheurtjes die tot een catastrofale storing van het vliegtuig kunnen leiden.”;
    ”

  3. (3) Bijlage I (Deel-26) wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze verordening.

Artikel 3 - Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Ze is van toepassing vanaf 26 februari 2021, met uitzondering van punt 4), van bijlage II, dat van toepassing is vanaf 26 augustus 2020.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 5 augustus 2020

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula von der Leyen


  1. PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1.

    (terug)
  2. Verordening (EU) 2015/640 van de Commissie van 23 april 2015 betreffende aanvullende luchtwaardigheidsspecificaties voor een bepaald soort vluchtuitvoering en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 965/2012 (PB L 106 van 24.4.2015, blz. 18).

    (terug)
  3. Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bij voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

    (terug)
  4. Advies 12/2016: Ageing aircraft structures.

    (terug)
  5. Advies 04/2019: Reduction of runway excursions and Class D compartments

    (terug)
  6. Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie van 3 augustus 2012 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties (PB L 224 van 21.8.2012, blz. 1).”.

    (terug)